http://nasser45.blogfa.com/ یادداشتهائی در باره مسائل كارگری fa blogfa.com Fri, 13 Nov 2009 21:29:47 GMT http://nasser45.blogfa.com/post-151.aspx <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type" /><meta content="Word.Document" name="ProgId" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator" /><link href="file:///C:\Users\Nasser\AppData\Local\Temp\msohtml1\03\clip_filelist.xml" rel="File-List" /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style>/*<![CDATA[*/ <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:14.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> /*]]>*/</style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p align="center" style="text-align: center; line-height: 150%; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 24pt; line-height: 150%; color: red;">انقلاب و اصلاحات</span></strong><strong><span style="font-size: 24pt; line-height: 150%; color: red;" dir="LTR"></span></strong></p> <p align="center" style="text-align: center; line-height: 150%; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 20pt; line-height: 150%; color: blue;">طبقه كارگر پيشقراول انقلاب و اصلاحات</span></strong><strong><span style="font-size: 20pt; line-height: 150%; color: blue;" dir="LTR"></span></strong></p> <p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><span lang="AR-SA">بار ديگر مقوله انقلاب و اين بار بطور جدي‌تري در دستور روز مردم و طبقه كارگر در ايران قرار گرفته است. در اين نوشته سعي ميكنم با در نظر گرفتن اتفاقات پس از انتخابات رياست جمهوري اسلامي در ايران، اين مقوله را همراه با مقوله "اصلاحات" مورد بررسي قرار بدهم. پرداختن به اين دو مقوله از اين جهت حائز اهميت‌اند كه اينك تلاشي سخت و بي وقفه توسط عده‌اي در جريان است كه "انقلاب" را آنچه كه نيست جلوه دهند. بعنوان مقوله و كلمه‌اي بد، نجس و در بهترين و مهربانترين زبان، نالازم به خورد مخاطبان خود بدهند. و "اصلاحات" را هم به جابجائي مهره‌هاي حكومت تقليل داده و به عرش اعلا ببرند. در اين نوشته سعي ميكنم نشان دهم كه اين تلاشي است عبث و اهداف آن هم آميخته به كلاهبرداري سياسي است</span><span dir="LTR">.</span></p> </p> Fri, 13 Nov 2009 21:29:47 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=nasser45&postid=151 nasser45 http://nasser45.blogfa.com/post-151.aspx http://nasser45.blogfa.com/post-150.aspx <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type" /><meta content="Word.Document" name="ProgId" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator" /><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator" /><link href="file:///C:\Users\Nasser\AppData\Local\Temp\msohtml1\01\clip_filelist.xml" rel="File-List" /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style>/*<![CDATA[*/ <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-520077569 -1073717157 41 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:14.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> /*]]>*/</style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p align="center" style="text-align: center; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><strong><span lang="FA" style="font-size: 20pt; font-family: Tahoma; color: red;">بیست سال فروپاشاندن</span></strong></p> <p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><span lang="FA" style="font-family: Tahoma;"> </span></p> <p style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" dir="RTL" class=" "><span lang="FA" style="font-size: 11pt; font-family: Tahoma;">نهم نوامبر امسال همزمان بود با بیستمین سالگرد جشن و پایكوبی دمكراسی بازار آزاد بر خرابه های دیوار برلین. بیست سال زندگی مردم در دو قطب شرق و غرب و وسط این دو را فروپاشاندند. اثرات این فروپاشی را هر روزه بر زندگی مان می بینیم. اوجگیری قوم گرائی و میدان دار شدن ارتجاع مذهبی فقط دو جنبه زمخت از اثرات این فروپاشاندن است. باید در جای دیگری به جوانب مختلف این فروپاشی و فروپاشاندن بپردازیم. اینجا در حاشیه شادی و هلهله سرداران قطب "پیروز" به نكاتی لازم دانستم اشاره كنم.</span></p> </p> Fri, 13 Nov 2009 21:12:05 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=nasser45&postid=150 nasser45 http://nasser45.blogfa.com/post-150.aspx http://nasser45.blogfa.com/post-149.aspx <STRONG> <P style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl class=MsoNormal align=center><B><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: red; FONT-SIZE: 20pt" lang=AR-SA>كارگران و معضل تشكل<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p></SPAN></B></P> <P dir=rtl></STRONG>درباره معضل تشكل كارگران هر چقدر هم آدم بنویسد و حرف بزند، باز هم كم است. در این یادداشت به چند نكته اشاره خواهم كرد و به بهانه نوشته‌ای از رفقای ایران خودرو كه در شماره ١٠٩ نشریه "كارگر كمونیست" هم منتشر شده بود، بر حداقل یك نكته مهم، كه سال‌هاست آن را مرتب به فعالین كارگری یادآوری می‌كنیم، بار دیگر تأكید خواهم كرد؛ و آن هم اینكه "ایجاد سازمان كارگران، امر خود كارگران است". </P> Sat, 31 Oct 2009 03:35:05 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=nasser45&postid=149 nasser45 http://nasser45.blogfa.com/post-149.aspx http://nasser45.blogfa.com/post-148.aspx <P style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl class=MsoNormal align=center><B><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: red; FONT-SIZE: 16pt; mso-bidi-language: FA" lang=FA>داستان انتخابات ریاست جمهوری افغانستان</SPAN></B><B><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: red; FONT-SIZE: 16pt; mso-bidi-language: FA" dir=ltr><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p></SPAN></B></P> <P style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl class=MsoNormal><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt; mso-bidi-language: FA" dir=ltr><o:p> </o:p></SPAN></P> <P style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl class=MsoNormal><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt; mso-bidi-language: FA" dir=ltr><o:p> </o:p></SPAN></P> <P style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl class=MsoNormal><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt; mso-bidi-language: FA" lang=FA>مدیای مهندسی افكار، كه این روزها بازارش به یمن اینترنت بدجوری كساد است، تبلیغات زیادی حول انتخابات ریاست جمهوری ـ "اولین انتخابات دمكراتیك" ـ در افغانستان براه انداخته است. ظاهرا این یكی عبور از مرحله لوئی جرگه ـ لوئی گی انتخابات ـ بود. این بار قرار بود رئیس جمهور افغانستان در یك پروسه انتخاباتی آزاد و نه توسط سران عشایر و قبایل و فرقه های مذهبی و غیره در لوئی جرگه، انتخاب شود. دوره ای به قول خودشان پساطالبانی</SPAN><SPAN dir=ltr></SPAN><SPAN dir=ltr></SPAN><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma; FONT-SIZE: 10pt; mso-bidi-language: FA" dir=ltr><SPAN dir=ltr></SPAN><SPAN dir=ltr></SPAN>!<o:p></o:p></SPAN></P> Fri, 23 Oct 2009 16:02:24 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=nasser45&postid=148 nasser45 http://nasser45.blogfa.com/post-148.aspx http://nasser45.blogfa.com/post-147.aspx <p class=" " align="center" dir="RTL" style="text-align: center; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 20pt; font-family: Tahoma; color: red; ">اوضاع سياسي موجود و طبقه كارگر</span></strong><strong><span dir="LTR" style="font-size: 20pt; font-family: Tahoma; color: red; "></span></strong></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span dir="LTR" style="font-family: Tahoma; "> </span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 11pt; font-family: Tahoma; "> جنبش انقلابي اي كه جامعه ايران را فراگرفته است، براي مدت طولاني‌اي چنين همه با هم نخواهد ماند. اين روند در ادامه خود جامعه را به نحو آشكاري حول دو كمپ طبقاتي كارگر و سرمايه‌دار پولاريزه خواهد كرد. تا همينجا هم اگر كسي دقيق به اين جنبش نگاه كند، همين دو كمپ را ميتواند روبروي هم تشخيص دهد. به اين بهانه لازم است نگاهي به موقعيت كنوني جنبش كارگري داشته باشيم. اين موضوع البته مسئله‌اي بسيار وسيع است و با يك مقاله نمي‌شود كليه جوانب آن را مورد بررسي قرار داد. هم اكنون هشدارهاي اينكه كارگران دارند خودشان را آماده مي‌كنند، از هر طرفي و مخصوصا از جانب حكومتيان بلند شده است. جواب به چند سئوال شايد كمي ما را به موضوع نزديك كند. اين سئوالات واقعي اند اما بعضي ها جوابهائي غيرواقعي به آن داده اند.</span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 11pt; font-family: Tahoma; ">جامعه عادت دارد كه در تحولات انقلابي دنبال طبقات و قطبهاي طبقاتي بگردد. سئوال مي‌شود كه كارگران كجا هستند؟ چه كسي نماينده طبقه كارگر است؟ سئوال مي‌شود كه كارگران چقدر آمادگي دارند رژيم را بياندازند و به سوي قدرت سياسي گام بردارند. سطح آگاهي طبقاتي شان در چه حد است؟ احزاب چپ تا چه اندازه در بين كارگران و رهبران و فعالين كارگري نفوذ دارند؟</span><span dir="LTR" style="font-size: 11pt; font-family: Tahoma; "></span></p></p> Sun, 11 Oct 2009 01:23:03 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=nasser45&postid=147 nasser45 http://nasser45.blogfa.com/post-147.aspx http://nasser45.blogfa.com/post-146.aspx <p class=" " align="center" dir="RTL" style="text-align: center; line-height: 150%; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><strong><span lang="FA" style="font-size: 20pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma; color: red; ">"اصلاحات مرد، زنده باد انقلاب!"</span></strong></p> <p class=" " align="center" dir="RTL" style="text-align: center; line-height: 150%; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="FA" style="font-size: 20pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma; color: blue; ">گزارشی از نیویورك</span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">گزارش زیر، در واقع گزارشی از سفر یك روزه‌ام به نیویورك در اعتراض به حضور احمدی‌نژاد در جلسه سالانه سازمان ملل است. هر انسانی بالاخره از واقعه‌ای كه در آن دخیل بوده، تعبیر و احساسی دارد. ورژنی از این گزارش در نشریه "انترناسیونال" شماره ٣١٦ منتشر شده است. بعد از انتشار آن، نكات دیگری به خاطر آمد و همچنین دوستانی هم نكات دیگری را یادآوری كردند كه لازم بودند در این گزارش می آمدند. </span></p></p> Sat, 10 Oct 2009 23:11:35 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=nasser45&postid=146 nasser45 http://nasser45.blogfa.com/post-146.aspx http://nasser45.blogfa.com/post-145.aspx <p class=" " align="center" dir="RTL" style="text-align: center; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 16pt; font-family: Tahoma; color: red; ">افشاي برگ ديگري از جنایات كلیسای كاتولیك</span></strong><strong><span dir="LTR" style="font-size: 16pt; font-family: Tahoma; color: red; "></span></strong></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span dir="LTR" style="font-size: 9pt; font-family: Tahoma; "><span> </span></span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">شرح بعضی از اخبار خود به اندازه كافی قوت قلب می خواهند. چرا كه حتی در فكر كردن به آنها هم، حالت تهوع به آدم دست می دهد. خبر مربوط به پدر روحانی، اسقف ریموند لیهی از كلیسای كاتولیك در كانادا از آن دست اخبار است. پلیس كانادا روز ٣٠ سپتامبر امسال لیهی را به جرم حمل و انتقال پورنوگرافی كودكان دستگیر كرد. وی از مقامات بلندپایه كلیسای كاتولیك در كانادا است كه علاوه بر مسئولیتهای دیگرش، مدت طولانی‌ای با كودكانی بی‌سرپرست كه در یكی از "خانه‌های امن" تحت سرپرستی این كلیسا به نام "برادران مسیحی" زندگی می‌كردند، سر و كار داشت. او سرپرست مرافعه‌ای بود كه جمعی از كودكان دهه پنجاه قرن گذشته، در سالهای اخیر بر علیه كلیسای كاتولیك شكایت كرده بودند كه از طرف كشیشان این كلیسا، به آنها، زمانی كه كودكانی بیش نبودند و در "خانه امنی" زندگی می‌كردند، تجاوز شده بود. آنچه كه خبر اخیر را حائز اهمیت می كند، نه در این است كه كشیش دیگری در سؤاستفاده از كودكان دستگیر می‌شود؛ چرا كه كشیش بودن و دم و دستگاه آخوند و اسقف در ذهن اكثر انسانها مساوی است با سؤاستفاده جنسی از كودكان. اما روز </span><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">۵</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; "> اكتبر امسال كلیسای كاتولیك كانادا اقرار كرد كه از این عمل اسقف لیهی حداقل بیست سال است كه خبر داشته است. و "جالب"تر اینكه پلیس كانادا هم از این واقعه حداقل برای ٢٠ سال خبردار بوده</span><span dir="LTR" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">!</span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">یكی از قربانیان لیهی كه اكنون بیش از ٤</span><span lang="FA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">۵</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; "> سال سن دارد در سال ١٩٨٩ زمانی كه تحقیقی در باره واقعه دهه پنجاه در جریان بود، می‌خواست در باره اسقف نامبرده حقایقی را بگوید كه گردانندگان این تحقیق اجازه ندادند ایشان زبان بگشاید! او بعدا این واقعه را به پلیس گزارش می‌دهد كه آنها هم دنبال آن را نگرفتند و بعضی از شواهد را ظاهرا سوزانده‌اند</span><span dir="LTR" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">.</span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">كلیسا با وقاحتی كه فقط شایسته نهادهای مذهبی است، اقرار كرد كه از اعمال لیهی حداقل از سال ١٩٨٩ با خبر بوده است. لیهی آن زمان یك كشیش ساده بود. این كلیسا در تمام این مدت به او مسئولیتهای مهمی سپرد. او را از كشیشی ساده تا حد اسقفی ارتقاء داد و به نمایندگی از این كلیسا در دانشگاه‌های مختلف كانادا تدریس كرد</span><span dir="LTR" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">.</span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">قربانی لیهی می‌گوید كه در سال ٨٩ به پلیس مراجعه كرد و بیش از ١٠ بار در رابطه با سؤاستفاده جنسی لیهی از وی سئوال و جواب شد. اكنون كه گند موضوع بالا آمده، همه درباره كلیسا و جنایاتش صحبت می كنند. بعد از آنكه خبرنگاران سراغ قربانی نامبرده رفتند و اسمش در روزنامه ها و اینكه موضوع را به پلیس گزارش داده درج شد، پلیس گویا سراغ پرونده های آن سال رفته و گفته است كه رد پای این موضوع را نمی بیند. بعد از یك دور دیگر سئوال و جواب كردن ایشان، آخر سر به وی می گویند كه در سال ٨٩ این موضوع غیرقانونی نبوده و احتمال این هم می رود كه چنین چیزی ثبت نشده باشد</span><span dir="LTR" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">.</span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">كودك آزاری جزئی از هر نهاد مذهبی است. سؤاستفاده از كودك، چه جنسی و چه غیرجنسی، همزاد مذهب است. كلیسای كاتولیك همانند هر مذهب دیگری، نهادی است پر از جنایت و فتنه و كودك آزاری. كسی از یاد نبرده است كه كلیسای كاتولیك در كشتن میلیونها انسان به دست هیتلر دست داشت. قرون وسطا، كه به درست به آن عصر تاریكی می گویند، عصر سیطره كلیسای كاتولیك بر جزء جزء شئون زندگی مردم است</span><span dir="LTR" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">.</span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span dir="LTR" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; "><span> </span></span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">اما سیستم برده داری مزدی احتیاج دارد كه دست مذهب را در تباه كردن زندگی مردم باز بگذارد. انقلاب كبیر فرانسه یكبار بساط توحش مذهب را مورد حمله قرار داد و عقب نشینی‌های مهمی را به آن تحمیل كرد. بورژوازی این را به صلاح ندید و بار دیگر به زندگی مردم بازگرداند. انقلاب اكتبر به مذهب افسار دیگری زد و بعد از شكست این انقلاب، بار دیگر به مذهب میدان داده شد كه در تحمیق مردم یكه تازی كند. دنیا به یك رنسانس دیگری كه توحش مذهبی را برای همیشه به تاریخ بسپارد نیاز دارد</span><span dir="LTR" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">.*</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; "></span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; "> انترناسيونال ٣١٧</span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">صفحه بازتاب هفته</span></p></p> Fri, 09 Oct 2009 12:45:14 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=nasser45&postid=145 nasser45 http://nasser45.blogfa.com/post-145.aspx http://nasser45.blogfa.com/post-144.aspx <p class=" " align="center" dir="RTL" style="text-align: center; line-height: 150%; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><strong><span lang="FA" style="font-size: 18pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma; ">درباره پوپوليسم</span></strong><span dir="LTR" style="font-size: 18pt; line-height: 150%; "></span></p> <p class=" " align="center" dir="RTL" style="text-align: center; line-height: 150%; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><strong><span lang="FA" style="font-size: 18pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma; ">استقلال طبقاتي طبقه كارگر</span></strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 18pt; line-height: 150%; "></span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="FA" style="font-size: 9pt; font-family: Tahoma; "> </span><span lang="AR-SA" style="font-size: 9pt; "></span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="FA" style="font-size: 9pt; font-family: Tahoma; ">در نظر داشتم يادداشت كوتاهي درباره پوپوليسم براي ستون "فرهنگ اصلاحات سياسي" بنويسم كه خودبخود وارد عرصه ديگري شدم. نوشتن در باره پوپوليسم علي العموم بيشتر از يك مقاله، حتي طولاني، فرصت مي خواهد.</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 9pt; "></span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="FA" style="font-size: 9pt; font-family: Tahoma; ">اگر بخواهم پوپوليسم را در يك جمله و يا پاراگراف، كه به كسي هم كمکي نخواهد كرد تعريف كنم، ايدئولوژي آويزان شدن به عوام است. در تاريخ معاصر جورج دبيلو بوش و احمدي نژاد را هم پوپوليست خوانده اند. در مورد احمدي نژاد طرفداران متعارف كردن بورژوازي ايران، ايشان را پوپوليست مي خواندند چرا كه مي گفتند دولت ايشان دولت يك طبقه مشخص نيست؛ دولتي است بناپارتيسي و يا استثنائي. اين البته سر درازي دارد كه بهتر است اينجا وارد اين موضوع نشويم. در مورد جورج بوش اين صفت بيشتر از اين سر به كار برده مي شد كه ايشان با لهجه تگزاسي و عوامانه حرف مي زند و رفتارهاي نه در شأن يك رئيس جمهور آمريكا و غيره از خود بروز مي دهد!</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 9pt; "></span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="FA" style="font-size: 9pt; font-family: Tahoma; ">پوپوليسم در ادبيات چپ ايران هم شناخته شده است. نوشته حاضر بيشتر از اين سر وارد بحث شده است.</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 9pt; "></span></p></p> Fri, 02 Oct 2009 13:48:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=nasser45&postid=144 nasser45 http://nasser45.blogfa.com/post-144.aspx http://nasser45.blogfa.com/post-143.aspx <p class=" " align="center" dir="RTL" style="text-align: center; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 18pt; font-family: Tahoma; color: red; ">جنبش كارگري و وحشت مقامات رژيم</span></strong><strong><span dir="LTR" style="font-size: 18pt; font-family: Tahoma; color: red; "></span></strong></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span dir="LTR" style="font-family: Tahoma; "> </span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; ">مقامات جمهوري اسلامي در هيچ دوره اي به اندازه دو سه ماهه اخير به همديگر در رابطه با جنبش كارگري هشدار نداده‌اند. ابتدا محسن مهديان در رابطه با "يقه آبي"ها هشدار داد كه سر تيتر اخبار آن مملكت شد و بعدا ايلنا هشدارهاي مكرري را در بوق و كرنا كرد. ايلنا، خبرگزاري كار جمهوري اسلامي و تريبون خانه كارگر و شوراهاي اسلامي، كه آنتن و شاخك‌هاي رژيم در محيط كار هستند، چند مطلب در همين رابطه منتشر كرده است. جدا از انعكاس دعواهاي جناحي كه خود انعكاسي از فشار جنبش‌هاي اعتراضي در جامعه است، مطالب فوق به حقايقي اشاره كرده‌اند كه اين تريبون در گذشته گرچه جسته و گريخته گزارش مي‌كرد، اكنون دارد بي‌پرده و با ظاهر كسي كه از وحشت چشمانش از حدقه به در آمده، گزارش مي‌كند.</span><span dir="LTR" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma; "></span></p></p> Sat, 19 Sep 2009 01:10:38 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=nasser45&postid=143 nasser45 http://nasser45.blogfa.com/post-143.aspx http://nasser45.blogfa.com/post-142.aspx <p class=" " align="center" dir="RTL" style="text-align: center; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><strong><span lang="AR-SA" style="font-size: 20pt; color: red; ">درباره نگرانی مازیار رازی</span></strong></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; "> </span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 11pt; ">چند سایت اینترنتی مطلبی از مازیار رازی در باره اول مه ٨٨ درج كرده اند كه در آن یك نگرانی برجسته شده است. ایشان در جائی از این مطلب می‌گوید: "نهادهای کارگری موجود در وهله نخست باید تجمع مستقل و دمکراتیک باشند. مستقل از دولت سرمایه‌داری، احزاب سیاسی قیم مآب غیر کارگری و همچنین مستقل از بوروکراسی کارگری. استقلال از دولت سرمایه‌داری و احزاب خرده بورژوای موجود (مانند جریانات "کمونیست کارگری") برای بسیاری از فعالین کارگری، امری است شفاف و روشن</span><span dir="LTR" style="font-size: 11pt; ">.</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 11pt; "></span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 11pt; "> </span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 11pt; ">مازیار رازی به درست نمی‌تواند از اعتراض و جنبش كارگری و اول ماه مه در ایران صحبت كند و كمونیسم كارگری و حزب كمونیسم كارگری را نبیند و چیزی به آن نگوید. این واقعیتی است كه برای مازیار رازی به یك نگرانی مزمن متمایل به نوعی اختلال تبدیل شده است.</span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 11pt; ">نكته دوم اینكه ایشان می‌گوید: "استقلال از احزاب موجود مانند جریانات كمونیست كارگری برای بسیاری از فعالین كارگری، امری است شفاف و روشن." برای كسی كه این همه به ادعای خودش مطمئن است، معلوم نیست این نگرانی دیگر از چه چیزی ناشی شده است! نكند ایشان به آن چیزی كه گفته است باور ندارد!؟ مثلا مدتهاست دیگر ندیده‌ام كسی از توفان، فدائیان اقلیت، فدائیان طرفدار اشرف دهقانی، فدائیان طرفدار مجاهدین خلق، رنجبران، و غیره نگرانی‌ای ابراز كرده باشد. چرا كه واقعا برای احدی نه جای امیدی هستند و نه مایه نگرانی‌ای. اگر جریانی مایه نگرانی كسی نباشد، كسی درباره اش چیزی هم نمی‌گوید. منتها حزب كمونیست كارگری و جنبش كمونیسم كارگری مایه نگرانی همیشگی حداقل مازیار رازی بوده است.</span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 11pt; "> </span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 11pt; ">واقعیت امر این است كه نمی‌شود به این شیوه به جنگ جنبش كمونیسم كارگری و حزب كمونیست كارگری رفت. مازیار رازی باید این حزب و سیاست‌هایش را نقد كند و نقدش را هم به قضاوت جنبش كارگری بگذارد. اگر دست رد خورد، فكر دیگری بكند و اگر هم گرفت، صد آفرین به منقد. این تنها راه كنار زدن یك جریان "مزاحم" است.</span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 11pt; ">مازیار رازی، به گفته خود ایشان از قبل از انقلاب ۵٧ مبارزه سیاسی می‌كرده و در نشریاتی چون، بگفته خودش، كندوكاو مطلب می‌نوشته است. پیشینه فعالیت سیاسی حزب كمونیست كارگری و جریانات ماقبل آن مثل حزب كمونیست ایران، اتحاد مبارزان كمونیست، سهند و حتی "محفل ماركسیستی آزادی كارگر"، به انقلاب ۵٧ برمی‌گردد. برای هر انسان منصفی سئوال قاعدتا باید این باشد كه چگونه است كه مازیار رازی همیشه خودش بوده و با چند تا اسم مستعار دیگرش؛ اما حزب كمونیست كارگری به گواه یك عالم كمونیست در ایران و عراق و افغانستان، منشاء اثر در حداقل بخش اعظم چپ‌های این سه كشور بوده است!؟ هر كس دیگری جای مازیار رازی بود به این فكر می‌كرد كه نكند دارد سیاست‌های غلطی را نمایندگی می‌كند كه این چنین مورد بی‌اعتنائی قرار گرفته است؟! بهرحال امیدوارم كه فكری جدی به سیاستش بكند!</span></p> <p class=" " dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed; "><span lang="AR-SA" style="font-size: 11pt; ">١٢ سپتامبر ٢٠٠٩</span><span dir="LTR" style="font-size: 11pt; "></span></p></p> Sat, 12 Sep 2009 23:08:13 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=nasser45&postid=142 nasser45 http://nasser45.blogfa.com/post-142.aspx