"رهبران و تودهها"
بحث درباره رابطه توده كارگران با رهبران* و فعالین كارگری، امروزه بحث داغ و زندهای در جنبش كارگری ایران است. مطلب پیش رو قصد دارد نكاتی را درباره این رابطه مطرح كند. آنچه كه برای من بعنوان یك سوسیالیست مهم است و تا كنون برای پیشبرد مبارزات كارگری هم مؤثر بوده، رابطهای است كه نسبتا به تفصیل به آن خواهم پرداخت. منتها برای روشن شدن مسئله ناچارا نقبی نیز به دو گرایش دیگر خواهم زد. ما در همین نشریه "كارگر كمونیست" قبلا بطور مفصل در باره این موضوع بحث كردهایم. شاید هم چنین به نظر برسد كه ما نقش مخرب گرایشات غیرسوسیالیستی را خوب نشان و توضیح دادهایم، اما در باره نقش خودمان كمتر حرف زدهایم. بهر حال به نظر من جای بیشتری دارد كه نقش خود و گرایشمان را بیشتر باز كنیم. بحث حاضر شاید بیشتر یك تأكید و یك یادآوری چند باره باشد.
سلاخی كارگران و دروغهای رژیم
جای خالی فعالین كارگری
گزارش دیگری از وضعیت عدم پرداخت دستمزد كارگران
در دو هفته گذشته نیز شاهد درج اخباری از عدم پرداخت دستمزد و حقوق كارگران در رسانههای رژیم جمهوری اسلامی بودیم. گرچه بسیاری از اعتراضات كارگری كه به صورت تجمع، طومارنویسی، راهبندان و غیره به ثبت میرسند، در واقع به معضل عدم پرداخت حق و حقوق كارگران و بخصوص عدم پرداخت دستمزدهایشان، میپردازند، اما حتی درج خبر عدم پرداخت و دریافت دستمزدها خود به نوعی صدای اعتراض كارگران به این وضعیت است. در این شماره هم باز با رجوع به رسانههای جمهوری اسلامی، گوشهای از چپاول آشكار دستمزد كارگران را برای اطلاع خوانندگان نشریه كارگر كمونیست درج میكنیم.