"تشکل مستقل کارگری"

رسيدن به آزادی و برابری، يکی از آرزوهای ديرينه بشر بوده است. رسيدن به آزادی و برابری، و خلاصی از کار مزدی، آرزوی کارگر و بشر مدرن است. اگر در اين راه قدم‌هايی برداشته شده و دست آوردی بوده، حاصل تلاش جمعی انسانها بوده است. و کارگر هم درست از همين سر، احتياج به تشکل‌يابی را در میيابد. برای تأمين يک زندگی انسانی و دفاع از دست آوردهايش حزب، شورا، سنديکا، کمون و ديگر اشکال تشکل ايجاد کرده و میکند. سرمايه هم برای اينکه جلوی اين خلاصی را بگيرد و بر انباشت سود بيافزايد، علاوه بر استفاده از ارتش، پليس، زندان و غيره گاها زير فشار مبارزات روزمره کارگران، برای کنترل اين مبارزات از در "تشکل سازی برای کارگران" وارد جنگ با کارگران می شود.

شگردهای تازه حكومت اسلامي را خنثی كنیم

ناصر اصغری

رژیم جمهوری اسلامی، این اواخر دست به اذیت و آزار فعالین كارگری به شیوه‌های نسبتا تازه‌ای دست زده است. دو شیوه كه اخيرا بيشتر مشاهده ميشود در عين حال ميتوان گفت ناتوانی رژیم و به بن بست رسیدنش در مقابله با جنبش كارگری را نيز آشكار ميكند.

در اواخر ژوئیه ٢٠٠۵ در گردهمائی به مناسبت پنجاهمین سالگرد تشكیل "فدراسیون كار آمریكا – كنگره تشكلهای صنعتی (AFL-CIO)"، این فدراسیون دچار انشعاب بزرگی شد كه اتحادیه‌های بزرگی تحت عنوان "ائتلاف برای پیروزی (Change to Win)" یا در همان گردهمائی از این فدراسیون جدا شدند، یا مدتی بعد از آن از وی جدا شدند، یا اصلا قبل از شركت در این گردهمای عملا از آن جدا شده بودند و یا هم در حال وزن كردن انتخاب بین جدائی و ماندن در چهارچوب این فدراسیون هستند.

در مورد كنترل كارگري بر صنايع در روسيه

نوشته جان ريد John Reed

ترجمه ناصر اصغري

مقدمه مترجم

پدیده كنترل كارگری، یكی از غنی و جالبترین پدیده‌هائی است كه متأسفانه در ادبیات فارسی نسبتا كمتر مورد توجه قرار گرفته است. از این جهت غنی است كه كارگران مستقیما درگیرند و بیش از حتی موفق‌ترین اعتصاب و هزاران فراخوان و نوشته به كارگر اعتماد به نفس میدهد و ثابت میكند كه برخلاف جنجال بورژواها كارگران خود میتوانند اداره امور را بدست بگیرند.

نامه‌ای به گزارشگر محترم بدون مرز!

آقای گزارشگر بدون مرز گرامی! اول از هر چیز سلام عرض میكنم خدمت شما. امیدوارم كه این حقیر را كه جسارت كرده و وقت گرانبهایتان را گرفته است، به بزرگواری خودتان ببخشید. آخر خود بهتر میدانید كه ما در این دهكده كوچ بالاخره همسایه هستیم و خواه ناخواه بعضی اوقات مجبوریم مزاحم شما و وقت گرانبهایتان بشویم. اجازه بدهید من شما را به عنوان فرد مشخص مورد خطاب قرار بدهم. بنده نمیتوانم از این فكر كه شما یك مرد هستید، خلاص شوم. مرا ببخشید.

اخیرا شما یك فراخوان بسیار مهم خطاب به ما كاربران حقیر اینترنت داده بودید. خواسته بودید كه ما حقیران روز ٨ نوامبر به اعتراض به سانسور اینترنتی به سایت بسیار پر بار شما سر بزنیم. بنده با تمام بی بضاعتی و حقارت در برابر شما، همان كار را كردم. امیدوار بودم كه در یك فرصت، شاید در وقت تنفس، با شما در میان بگذارم. متأسفانه این فرصت فراهم نشد. راستش كمی هم خوشحال شدم كه فراهم نشد. خیلی دودل بودم كه شاید خاطر عزیزتان را بیازارد. اما كاری هست كه بنده به این ترتیب با شما در میان میگذارم.

آقای گزارشگر بدون مرز گرامی!

لطفا یك فراخوان هم به اعتراض به سانسور فعالیتهای مخالفین جمهوری اسلامی، بخصوص فعالیتهایی كه توسط كمونیستها – البته اگر گرامی عالیجناب فكر می‌كنند اینها شایسته این كار باشند – به پیش برده میشود، توسط سایتهای به اصطلاح مخالف جمهوری اسلامی را هم بدهید. شما گرامی عالیجناب، نمی‌دانم كه مسائل ایران را هم دنبال میكنید یا نه؟ اما مبارزه بر علیه جمهوری اسلامی روز بروز شدیدتر میشود. – امیدوارم كه فكر نكنید مردم اشتباه می‌كنند، چرا كه اكنون دیگر مخالفت با جمهوری اسلامی محدود به یك بخش كوچك و پررو جامعه نیست. كل جامعه را در بر میگیرد. – شما اگر چند دقیقه از وقت بسیار پربار و گرانبهای خود را صرف مطالعه سایتهای اینترنتی ایرانی بفرمائید، متوجه خواهید شد كه بسیاری از این سایتها از انعكاس فعالیتهای كسانی كه جان پناهندگان را نجات می‌دهند، كسانی كه جان زنان محكوم به سنگسار را نجات می‌دهند، كسانی كه از آزادی بی‌قید و شرط بیان دفاع می‌كنند، كسانی كه فعالانه از حقوق كارگران دفاع می‌كنند، كسانی كه از حقوق كودكان دفاع می‌كنند و میتینگهای بزرگ در دفاع از این موجودات ریز و نازنین را سازمان میدهند؛ سانسور می‌گردد. آخر شما اگر توجه كرده باشید، این آزادی بیان و چنین عبارات سكسی و غربی توسط این سایتها بكلی تجدید معنا گردیده است. اینها آزادی بیان را برای خود و دوستانشان و بازجوهای جمهوری اسلامی می‌خواهند، - بنده مطلع نیستم كه گرامی عالیجناب در این رابطه چه فكر میكنید.

در آخر امیدوارم كه عالیجناب آزرده خاطر نشده باشید كه این نامه سرگشاده شده است. بنده این نامه را به آدرس عالیجناب هم پست كردم اما تا بحال جوابی دریافت نكرده‌ام.

به بزرگواری خودتان مرا ببخشید.

ناصر اصغری

از بازدید كنندگان حقیر همیشگی سایت شما

جنبش كارگری در سنندج چند سالی است كه به مركز توجه فعالین كارگری تبدیل شده است. كلا كردستان دارای ویژگی‌هائی است كه نمی‌توان آن را در دیگر نقاط ایران به این صورت سراغ گرفت. جامعه‌ای تحزب یافته با سنتی بسیار رادیكال و سرخ، كه حتی سركوب‌های دهه ٦٠ هم نتوانست رادیكالیسم و سرخی‌اش را از آن بگیرد.